Auteur: Beatrix Jubithana

Lieve mama, wat zou ik doen zonder jou? Dat heb ik je recent nog emotioneel duidelijk gemaakt en het je ook gezegd. Ik gaf je daarbij een ‘brasa’, een omhelzing, terwijl ik helemaal in tranen was.
Ik stond op het punt een grote operatie te ondergaan en wie weet, je weet nooit als zoiets mis gaat. Het is dan ook nooit te veel of te laat om ‘ik houd van je’ te zeggen.
Mama, je betekent echt veel voor me van kindsaf aan tot nu toe: altijd positief ingesteld, rustgevend vaak geduldig klaarstaand met wijze raad. Eén van deze bijzondere momenten uit mijn kindertijd waarbij ik een oppepper nodig had, is me bijgebleven.
Ik was als kind en nog steeds als volwassene erg emotioneel en ik schat dat ik acht of negen jaar was. Ik was weer eens down, depressief is misschien te zwaar uitgedrukt maar ik weet nog zo goed, ik lag op het bovenste deel van een scheepsbed en was verdrietig en jij kwam met me praten en vroeg wat er aan de hand was. Ik weet niet precies meer wat er was maar ik was in tranen.
Je gaf de wijze raad dat ik rustig mezelf mag zijn, wat er ook gebeurt, en je haalde het voorbeeld van bloemen aan. Elke bloem heeft zijn eigen schoonheid zei je. Een roos is niet mooier of minder waard dan een fayalobi (pauwenkers), het hangt er van af wie er wat van vindt. Ieder vindt wat anders mooi maar de fayalobi en de roos kun je niet met elkaar vergelijken, ze zijn niet lelijker of mooier, ze zijn gewoon anders en smaken verschillen.
Zo ook bij mensen, zei je. Blijf wie je bent, dan ben je mooi genoeg, doe je best en wees vooral je zelf.  Dit is me toen erg bij gebleven, wees je zelf en je bent mooi zoals je bent, en de ander zal er altijd wat van vinden, de één zal je mooier vinden dan de ander maar niet iedereen zal altijd dezelfde mening daarover hebben.
Bedankt mama, dat is één van de vele positieve boodschappen die je mij meegaf en dit ben ik gelukkig nooit vergeten, die ene dag in mijn jeugd. Bedankt ma, voor één van deze vele mooie momenten van ondersteuning in mijn jonge leven.
Dit mooie moment is me tot nu toe, na zoveel jaar nog bij gebleven en is één van mijn ankers tot nu toe in mijn volwassen leven.

Je kabouter en derde meest emotionele dochter.

1 gedachte over “Brief aan mijn mama”

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar boven