Lieve Ans

Auteur: Annemiek Heutink 

Ik wilde je nog zoveel vertellen, nog zo vaak bij je zijn. Als enige begreep jij mijn innerlijke worstelingen. Je veroordeelde mij nooit, maar liet me gewoon praten. Je hoorde mij. Je reactie was altijd echt, omdat je luisterde en er voor mij wilde zijn. Ik noemde je wel eens mijn tweede moeder. Maar zo voelde dat ook echt. Ik heb nooit veel mensen om mij heen gehad, maar jij was er altijd. Ik hoefde niet te smeken om jouw liefde, die was er. Je liet mij voelen dat ik belangrijk voor je was.

Je was al zo lang ziek. Op mijn manier was ik er voor jou, maar niet goed genoeg. Ik snapte nooit hoe jij nog zo lang vol kon houden. Nog steeds wilde blijven leven. De ellende die jij hebt gezien, hebt meegemaakt en je aftakelende lichaam. Toch deed je er alles aan om naar mij toe te komen. Toen ik een wedstrijd moest fluiten, wilde je er voor mij zijn en trots op mij kunnen zijn. Je was veel te laat, de wedstrijd was al bijna afgelopen. Ik had ook nog een afspraak erna en had niet genoeg tijd voor jou. We hebben daar ruzie over gehad omdat we elkaar niet begrepen. Ik begreep niet dat je te laat was en boos was dat ik op tijd weer weg moest. Jij begreep niet dat ik te weinig tijd voor je had terwijl je zoveel moeite had gedaan om te komen. We hebben toen een tijdje geen contact gehad, omdat we allebei niet over het onbegrip heen konden stappen.

Nu ben ik zelf ziek. En begrijp ik jou meer dan ooit. Kon ik je dat nog maar vertellen en laten merken hoeveel ik van je hou. Dat ik je telefoontje niet opnam omdat je altijd zoveel tijd nodig had om je verhaal te doen. Dat ik je dingen beloofde maar die niet nakwam. Lieve Ans, je was altijd zo attent naar iedereen om je heen, ook als je dat niet terugkreeg. Ik heb jou altijd heel erg bewonderd. Je eeuwige lach op je gezicht, die helaas met de jaren minder groot werd. De pijn verdreef het geluk. Maar ik weet nu dat dat een façade was. Want die façade ken ik nu ook. Maar ondanks de pijn en het verdriet en de teleurstelling blijf ik vechten. Dat heb ik van jou geleerd. Ik wil dat je weet dat je altijd bij me bent. Om me te steunen en te begeleiden in moeilijke tijden en samen te genieten van mooie momenten. Je bent er niet meer, maar je zit in mij. Ik heb je in leven niet genoeg laten weten hoeveel ik van je hou. Ik hoop dat je dat wel hebt gevoeld door mijn aanwezigheid.

Lieve tante, dank je wel dat je in mijn leven was. En dat je onvoorwaardelijk van me gehouden hebt. Kom eens wat vaker in mijn dromen langs, dan kan ik nog wat meer van je leren.

15 gedachten over “Lieve Ans”

  1. Wauw Annemiek, heel mooi en knap geschreven. Wat stel jij je kwetsbaar op om dit op deze manier te delen. Bij het lezen van je verhaal liepen de tranen over mijn wangen en kreeg ik kippenvel. Je laat de lezer echt met je meevoelen. Wat had ik je graag nog meer tijd samen met je tante gegund. Ik ben heel erg trots op je en weet zeker dat Ans dit ook was geweest!

  2. Anemiek,
    wat een aangrijpend verhaal uit het diepste van je hart.
    Een levensechte ervaring, zo mooi verwoord.
    Ik hoop dat het schrijven je veel voldoening geeft in een tijd van beperkingen.
    In mijn gedachten zie ik Ans instemmend knikken.

    Lieve groet,
    Jose

    1. Jose, wat lief, dank je wel! Ik ben er zoveel mogelijk voor haar geweest, maar voor mijn gevoel niet genoeg. En nu kan het niet meer. De triests waarheid, hoewel Ans dasr vast anders over dacht.

  3. Goed geschreven. Roept emoties op. Je voelt in het verhaal je genegenheid naar Ans. Misschien door dit te schrijven laat je anderen in je binnenste kijken en put je daar energie uit om de emotie van jou aan de gedachte van Ans tot aanvaardbare proporties te brengen

  4. Ik heb nu al een paar verhalen van je gelezen in verschillende stijlen. Je hebt echt een talent om de lezer met je mee te brengen en te laten voelen waar je over schrijft. Dit stukje is het meest persoonlijk en daarmee ook het meest ontroerend. De moed te uiten wat er binnen je zit en je bloot te leggen, wordt vertaald in de emotionele kracht van een stuk. Daarbij kan het schrijven cathartisch werken voor de auteur. Ik bewonder je voor de kracht en moed uit je eigen ervaringen te schrijven en deze te delen, voor de emotionele lading én de literaire kwaliteit van je werk. Blijf door gaan!

  5. Annemiek,
    Wat heb je je emoties mooi uitgedrukt. Een prachtige ode aan je tante en fijn dat jullie veel steun aan elkaar hadden en jij die steun ook nu nog kunt gebruiken. Ben trots op je.

  6. Lieve Annemiek, de tranen liepen mij over de wangen bij het lezen van jouw verhaal. Ik heb altijd geweten dat zij een zielsverwant van je.was. heel dapper om dit op papier te zetten, is vast heel moeilijk geweest. Ik ben heel trots op jou, mama

  7. Annet van der Markt- Moormann

    Dag Annemiek,
    Wat schrijf je prachtig. Aangrijpend, emotioneel, vanuit het diepste van jouw zijn.
    Ik weer zeker dat je mede door dit verhaal de ogen van velen hebt geopend. We hebben elkaar nodig.
    Lieve groet, Annet

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar boven